Issız…

Olabildiğince sessizdi yollar. Sessizlik gürültüden iyiydi ama zayıftı. Kent dışındaki gibi leziz ve ahenkli değildi. İçten içe o meşum uğultu sürüyor olmalıydı. Zaten arada bir yine patlıyordu motor sesleri. Aracın biri gürültüyle basıp geçiyor, yarıyordu sessizliği. İnsan tacize uğramış gibi irkiliyordu her defasında…

>> Devamı izmirizmir.net’te

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir